Κάποτε, στο Πολεμικό Ναυτικό, μας έλεγαν χαριτολογώντας πως "ό,τι κινείται (πλοίο) το χαιρετάμε και ό,τι είναι ακίνητο το βάφουμε"

Ο Σπύρος-Άδωνις Γεωργιάδης δημιούργησε μια παραλλαγή του ρητού, προσαρμοσμένη στη δική του πραγματικότητα: "Όποιος διαμαρτύρεται θα τρώει ξύλο από τα ΜΑΤ και όποιος μιλάει στο διαδίκτυο θα τρώει μήνυση"

Όπως πληροφορούμαστε, από ανακοίνωση του Υπουργείου Προστασίας και -σε πολλές περιπτώσεις- Ξυλοδαρμού του Πολίτη, σχηματίστηκε από τη Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος (ο George Orwell σίγουρα κάπου θα χαμογελάει) δικογραφία σε βάρος 34χρονου ημεδαπού (τι ωραία λέξη κι αυτή!) για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης μέσω διαδικτύου σε βάρος του υπουργού Υγείας, Σπύρου-Άδωνι Γεωργιάδη

Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς είπε ο 34χρονος.

Μήπως ότι ο Υπουργός Υγείας είναι ένα γελοίο υποκείμενο;

Μήπως ότι είναι ακροδεξιός και φασίστας; Μήπως ότι είναι πνευματικό παιδί του Κωνσταντίνου Πλεύρη και του Στυλιανού Παττακού;

Μήπως ότι έχουν βρεθεί στους τραπεζικούς του λογαριασμούς αδιευκρίνιστης προέλευσης ποσά;

Μήπως ότι είναι κωλοτούμπας ολυμπιακών διαστάσεων; Μήπως ότι τώρα γλείφει εκεί που κάποτε έφτυνε; Μήπως από εκεί που έβριζε τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία, τώρα είναι μαντρόσκυλο του Κυριάκου και θεματοφύλακας των αξιών της παρατάξεως; Μήπως ότι από πωλητής βιβλίων που αρνούνταν το Ολοκαύτωμα, τώρα θαυμάζει τον "ξεχωριστό" εβραϊκό λαό;

Μήπως ότι τον κρατάνε οι Ισραηλινοί από τα αχαμνά;

Μήπως ότι χωρίς προστασία από την αστυνομία δεν θα μπορεί να πάει ούτε στο απέναντι περίπτερο;

Δυστυχώς, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ποια από τις παραπάνω συκοφαντίες εκτόξευσε ο 34χρονος ημεδαπός και πλήγωσε βαριά τον Υπουργό μας

Ας θυμίσουμε ότι ο Σπύρος-Άδωνις Γεωργιάδης μήνυσε και τον Λάκη Λαζόπουλο και ας απολαύσουμε το συκοφαντικό βίντεο που αποτέλεσε και την αιτία της μήνυσης

Σπύρο-Άδωνι Γεωργιάδη, είμαστε μαζί σου! Άνοιξε κι άλλες φυλακές να μπαίνουν οι εχθροί σου!

24 χρόνια μετά τη μεγάλη αδικία που υπέστη ο Μιχάλης Ρακιντζής στο διαγωνισμό της Eurovision, ο Σπύρος-Άδωνις Γεωργιάδης αποφασίζει να φρεσκάρει το τραγούδι με νέο αίμα και να το βγάλει κυριολεκτικά στο δρόμο κάνοντας πράξη τον τίτλο του

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης μας αγαπά όλους. Εκτός από τους κομμουνιστές - άνθρωπος είναι, δεν είναι και Θεός

Δείτε το συγκρότημα του Σπύρου – Άδωνι σε πλήρη ΔΡΑΣΗ 

Οι υγειονομικοί εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον συνάδελφό τους, Δημήτρη Ζιαζιά, και συλλέγουν υπογραφές για την άμεση αποπομπή του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν : "Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει υπερβεί κάθε όριο στις απειλές, στην τοξικότητα, στην κατάχρηση εξουσίας. Δεν μας αξίζει σαν υγειονομικοί και κοινωνία η διαρκής τοξικότητα για να εξυπηρετούνται ιδιοτελή συμφέροντα.  Δεν μας αξίζει ένας τέτοιος υπουργός υγείας.  Να αποπεμφθεί άμεσα"

Ο σύνδεσμος για τη συλλογή υπογραφών εδώ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΑΠΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ

Δεν μας αξίζει να έχουμε για Υπουργό Υγείας τον Άδωνη Γεωργιάδη – Να αποπεμφθεί άμεσα

Είμαστε δίπλα στον συνάδελφό μας Δημήτρη Ζιαζιά που στοχοποιήθηκε με χυδαίο τρόπο από τον Υπουργό Υγείας Γεωργιάδη. Μετά από όλα αυτά, ο Άδωνης Γεωργιάδης δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του. Όχι μόνο επειδή είπε ψέματα για τον Δημήτρη Ζιαζιά, αλλά και επειδή έχει υπερβεί κάθε όριο στις απειλές, στην τοξικότητα, στην κατάχρηση εξουσίας.

Αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι Υπουργός Υγείας – πρέπει να αποπεμφθεί άμεσα από τον πρωθυπουργό. Δεν μπορεί να είναι επικεφαλής στο υπουργείο υγείας ένας άνθρωπος που επιχειρεί την ηθική εξόντωση και σπίλωση εργαζομένων της δημόσιας υγείας και χαρακτηρίζει όσους αγωνίζονται ως «μέλη συμμορίας». Ένας άνθρωπος που δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να λέει ψέματα και να κατασκευάζει τερατολογίες, με στόχο την παραγωγή τοξικού ψηφιακού περιεχομένου.

Θα έπρεπε ήδη να του έχει απαγορευτεί δια βίου οποιαδήποτε επαφή με το Υπουργείο Υγείας γιατί στην πρώτη του θητεία έκλεισε νοσοκομεία (μεταξύ αυτών και νοσοκομεία εξειδικευμένα στα λοιμώδη νοσήματα), απέλυσε χιλιάδες εργαζόμενους, στραγγάλισε οικονομικά το ΕΣΥ, διέλυσε την Πρωτοβάθμια Υγεία. Έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης για την αποψίλωση της υγειονομικής άμυνας της χώρας που στοίχισε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές μέσα στην πανδημία. Ζωές που θα μπορούσαν να έχουν σωθεί.

Στη δεύτερή του θητεία, κατάργησε τον θεμελιώδη νόμο του ΕΣΥ, γυρνώντας μας στην προ-Γεννηματά εποχή, νομιμοποίησε το φακελάκι με τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία και ιατρεία, εκχώρησε δημόσιες δομές σε ιδιώτες. Δεν διστάζει να λέει ψέματα ότι δήθεν διπλασίασε τις κρατικές δαπάνες υγείας, όταν επί υπουργίας του το μόνο που διπλασιάστηκε είναι ο τζίρος των ιδιωτικών θεραπευτηρίων. Ότι δήθεν αυξήθηκε το προσωπικό στο ΕΣΥ, ενώ η χώρα κατάκτησε πανευρωπαϊκές πρωτιές σε όλους τους δείκτες υγειονομικής εξαθλίωσης του πληθυσμού.

Η όξυνση που επιχειρεί σήμερα, στοχεύει στο να συνεχιστεί το έργο διάλυσης του ΕΣΥ, της απώλειας του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του, της ενίσχυσης του ιδιωτικού κεφαλαίου στην υγεία, χωρίς να ορθώνει κανείς ανάστημα. Ακόμα και τα εγκαίνια υγειονομικών δομών -πάντα με λεφτά των φορολογούμενων- που διαφημίζει, έχει ήδη συμφωνήσει να εκχωρηθούν στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες. 

Γιατροί, νοσηλευτές, υγειονομικοί από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα δεν έχουμε άλλο δρόμο από αυτόν του αγώνα και της διεκδίκησης για να μείνει το ΕΣΥ όρθιο. Ξέρουμε ότι αν φύγει ο Γεωργιάδης, κάποιος άλλος θα συνεχίσει το έργο του. Όμως, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να φύγει.  Γιατί αν μείνει κι άλλο, δεν θα υπάρχει τίποτα να παραδώσει στο διάδοχό του, παρά καμένη γη. Αν καταφέρουμε να αποπεμφθεί θα πάρουμε μια τεράστια ανάσα για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας.

Καθημερινά συγκρούονται δύο κόσμοι. Απ’ τη μια, το αποκρουστικό πρόσωπο του Άδωνη Γεωργιάδη: Ψέματα, συκοφαντίες, ανέντιμες επιθέσεις, απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Απ’ την άλλη, το καθαρό, φωτεινό και αποφασιστικό πρόσωπο των γιατρών, νοσηλευτών και όλων των υγειονομικών που επιλέγουν με κόστος να υπηρετήσουν τη δημόσια υγεία.

Δεν μας αξίζει σαν υγειονομικοί και κοινωνία η διαρκής τοξικότητα για να εξυπηρετούνται ιδιοτελή συμφέροντα.  Δεν μας αξίζει ένας τέτοιος υπουργός υγείας.  Να αποπεμφθεί άμεσα.

Αριστερά: Δ.Ζιαζιάς, γιατρός παθολόγος στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας

Δεξιά: Α.Γεωργιάδης, υπουργός Υγείας και πωλητής νανογιλέκων

Ο Δημήτρης Αλικάκος είναι αρχισυντάκτης των "Ellinika Ηoaxes". Τη φιλοκυβερνητική του θέση δεν την κρύβει – άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος της αποχώρησης του γνωστού συγγραφέα και μεταφραστή Νίκου Σαραντάκου από τη θέση του επιστημονικού συμβούλου των Ellinika Hoaxes,

Όπως είχε δηλώσει τότε ο Νίκος Σαραντάκος «όταν είσαι επικεφαλής μιας προσπάθειας που στόχο έχει τη διασφάλιση της αντικειμενικότητας, δεν μπορείς να εκφράζεσαι εναντίον πολιτικών δυνάμεων [σ.σ του ΣΥΡΙΖΑ] και μάλιστα με μεγάλη οξύτητα».

Αυτός όμως ακριβώς είναι και ο λόγος για τον οποίο η άποψή του Δημήτρη Αλικάκου για τον Άδωνι Γεωργιάδη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Σε μια μακροσκελή ανάρτηση στο fb, ο αρχισυντάκτης των Hellenic Hoaxes, αποδομεί την πολιτική πρακτική του Άδωνι Γεωργιάδη , μια πρακτική που στηρίζεται – όπως αναφέρει – στον τοξικό λόγο και στην παραπληροφόρηση. Μιλάει επίσης και για την απάτη με τα "θαυματουργά" νανογιλέκα που πουλούσε ο Γεωργιάδης στο μεσοδιάστημα μεταξύ των θητειών του ως Υπουργός Υγείας, αλλά και για τη στοχοποίηση εκ μέρους του αθώων ανθρώπων

Της ανάρτησης αυτής είχε προηγηθεί άρθρο στα Hellenic Hoaxes που καταρρίπτει τους ισχυρισμούς του Γεωργιάδη πως ο γιατρός Δ. Ζιαζιάς τον γρονθοκόπησε

Ακολουθεί το κείμενο του Δημήτρη Αλικάκου 

-------------------------------------------------------

Παρακολουθώ το φαινόμενο Γεωργιάδης χρόνια. Ο Άδωνις κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλεί τους πολιτικούς αντιπάλους του με λόγο τοξικό και συχνά παραπληροφορώντας. Το κάνει τόσο συγκροτημένα και με τόση συνέπεια που είναι να απορεί κανείς: Γιατί το κάνει;

Γιατί αναπαράγει κάθε μπούρδα που βρίσκει μπροστά του; Γιατί, εν τέλει, φτάνει στο σημείο να στοχοποιεί ανθρώπους (αυτό για μένα είναι πολύ πιο σημαντικό από το να σηκώσει μια fake φωτογραφία ή βίντεο -έχει δημοσιεύσει κάμποσα).

Αυτό το τελευταίο ήταν και ο λόγος να δουλέψαμε Κυριακή μαζί με την εξαιρετική δημοσιογράφο και fact checker Elena Vatala που έγραψε το άρθρο. https://www.ellinikahoaxes.gr/.../analysi-vinteo-den.../

Επανέρχομαι: Γιατί όμως το κάνει;

Η απάντηση είναι απλή και μου την έδωσε κάποτε ο ίδιος με κυνικό τρόπο όταν τον ρώτησα σχετικά, τη μία και μοναδική φορά που τον συνάντησα: «Δεν με νοιάζει. Εγώ επικοινωνώ με τους ψηφοφόρους μου με δεκάδες τουίτ την ημέρα. Αν τώρα κάποια από αυτά είναι fake τι να κάνουμε, δεν μπορώ να τα ελέγχω χάνοντας χρόνο. Ανεβάζω ό,τι βλέπω και συνολικά είμαι κερδισμένος»

Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι είναι λάθος αυτή η στρατηγική επικοινωνίας (γιατί περί αυτού πρόκειται), αλλά τίποτα. Δεν ήθελε να καταλάβει.

Προσοχή. Δεν είναι αφελής, δεν πιστεύει απαραίτητα όλα αυτά που αναπαράγει. Απλά δεν τον νοιάζει αν είναι αλήθεια. Σημασία έχει να "γίνεται δουλειά" με τις συνεχείς αναρτήσεις του και να εξυπηρετείται ο στόχος της αποδόμησης του αντιπάλου στο ακροατήριο της λαϊκής δεξιάς στο οποίο απευθύνεται και επιθυμεί να συσπειρώνει.

Έλα όμως, που εκτός από σχετικά ανώδυνες fake ειδήσεις (φωτο και βίντεο που σηκώνει) βάζει στόχο και απλούς ανθρώπους. Και δεν είναι η πρώτη φορά τώρα με τον γιατρό που υποτίθεται τον γρονθοκόπησε.

Θυμάμαι μια ακόμα οδυνηρή στοχοποίηση ανθρώπου τον Σεπτέμβριο του 2017 (ναυάγιο του πλοίου “Αγία Ζώνη ΙΙ), όταν ο κ. Γεωργιάδης κατηγόρησε έναν χαμηλόμισθο απλό υπάλληλο της ναυτιλιακής εταιρίας ως «μέλος της ομάδας διαχείρισης του πλοίου», και έπεσε η μισή Ελλάδα να τον "φάει", χαρακτηρίζοντάς τον: «Στέλεχος-μέλος του Σύριζα» (τότε έψαχναν όλοι ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι της τεράστιας ρύπανσης στο Σαρωνικό)

Στην έρευνα, που έκανα ο ίδιος, δεν βρήκα καμία απόδειξη για τους παραπάνω ισχυρισμούς. Σε αυτό το άρθρο αποκαταστήσαμε την αλήθεια https://www.ellinikahoaxes.gr/.../09/17/navagio-agia-zoni-2/ με αποτέλεσμα ο Άδωνις να του ζητήσει δημόσια συγγνώμη. (Όσο για το θύμα που πέρασε έναν "εφιάλτη" (δική του λέξη), τον κ. Μάνθος Γ. δεν με ξεχνάει ποτέ και αυτό με συγκινεί)

Για τα Ελληνικά Hoaxes, και μένα προσωπικά που έχω την ευθύνη της ομάδας, η σπίλωση ανθρώπων, όπου κι αν ανήκουν, συνιστά ανήθικη πράξη και αιτία να σταματήσουμε ό,τι κάνουμε εκείνη τη στιγμή και να ασχοληθούμε με αυτή.

Το ίδιο ανήθικη ήταν και η εκμετάλλευση συμπολιτών μας με τα περίφημα νανογιλέκα. Και σε αυτή την περίπτωση, με εξαντλητική έρευνα που κάναμε για τα γιλέκα-απάτη, το 2017, του τελειώσαμε τη μπίζνα. https://www.ellinikahoaxes.gr/2017/11/15/georgiadis-gileko/

Όσοι λοιπόν πέφτουν απ’ τα σύννεφα, έχοντας μνήμη χρυσόψαρου ή πιπιλώντας την καραμέλα της ακροδεξιάς και της ασόβαρης αριστεράς, λέγοντας «βρε μέχρι και τα κυβερνητικά HOAXES τον κατέρριψαν», προτείνω την φράση:

«Βρε ΜΟΝΟ τα Ελληνικά Hoaxes τον καταρρίπτουν σε μόνιμη βάση»

Αυτή είναι η αλήθεια.

Ένα από τα μέτρα για τα οποία επαίρεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ότι διέγραψε 300.000 περίπου μη ενεργούς φοιτητές από τα Μητρώα των Σχολών τους. Σαν αυτοί οι φοιτητές να επιβάρυναν με οποιονδήποτε τρόπο τη λειτουργία των Πανεπιστημίων και χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις διάφορες δυσκολίες που μπορεί να τύχουν στη ζωή ενός φοιτητή και να τον κάνουν να διακόψει για ένα μικρό ή και μεγάλο διάστημα τις σπουδές του

Ένα τέτοιο παράδειγμα φοιτητή είναι αυτό του Άδωνι Γεωργιάδη, του σημερινού Υπουργού Υγείας, ο οποίος αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ το 2003, δηλαδή 13 χρόνια μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο

Το πώς γίνεται να είναι Υπουργός Υγείας ένας απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας ο οποίος επιπλέον διαφήμιζε και πουλούσε νανογιλέκα, είναι άλλης τάξεως ζήτημα. Ίσως να θέλει η κυβέρνηση να μας δείξει ότι σε λίγο η Δημόσια Υγεία θα είναι Ιστορία μακρινή και αντικείμενο Αρχαιολόγων και πως καλό θα είναι να βρούμε εναλλακτικούς τρόπους θεραπείας – έστω και placebo

Ας αφήσουμε όμως τις αυθαίρετες ερμηνείες και ας επικεντρωθούμε στο θέμα μας. Στο ότι δηλαδή ο άνθρωπος αυτός πήρε πτυχίο μετά από 13 ολόκληρα χρόνια από την αποφοίτησή του από το Λύκειο – υπήρξε δηλαδή και αυτός ένας αιώνιος φοιτητής, ο οποίος με το σημερινό νόμο θα διαγραφόταν από τη Σχολή του και δεν θα έπαιρνε ποτέ πτυχίο.

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι η φοίτησή του στο Πανεπιστήμιο ήταν δεκαετής και ότι η καθυστέρηση στη λήψη του πτυχίου οφείλεται στο θάνατο των γονιών του. Σεβόμαστε το γεγονός, αλλά αυτός ακριβώς θα έπρεπε να είναι και ο λόγος ο συγκεκριμένος άνθρωπος –εάν είχε το στοιχειώδες φιλότιμο – να εναντιωθεί στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης και να μην ψηφίσει τη διαγραφή των μακροχρόνιων φοιτητών

Αν όμως περιμένουμε φιλότιμο και τσίπα από τον Άδωνι Γεωργιάδη είμαστε άξιοι της μοίρας μας

Υποστηρίζει επίσης πως, όταν βρήκε χρόνο, πέρασε 35 μαθήματα μέσα σε ένα χρόνο. Τώρα, το πώς γίνεται τεχνικά να συμβεί αυτό, είναι ένα άλλο θέμα, δείγμα της αμετροέπειας και της ελαφρότητας του συγκεκριμένου ανθρώπου

Αυτές τις ημέρες κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο η συγκινητική επιστολή μιας φοιτήτριας – από αυτές που διαγράφηκαν με τον πρόσφατο νόμο της κυβέρνησης. Από μια φοιτήτρια που έπαψε να είναι φοιτήτρια γιατί  διαγράφηκε από το Μητρώο Φοιτητών της Σχολής της "λόγω υπέρβασης της ανώτατης διάρκειας φοίτησης"! - και ας αναλογιστούμε πόσες άλλες τέτοιες τέτοιες ιστορίες υπάρχουν και την ίδια στιγμή συναντούν απέναντί τους ένα ανάλγητο και διεφθαρμένο κράτος ημετέρων 

Γράφει η Λίτσα Ρέππα

"Παρέλαβα σήμερα την επίσημη ενημέρωση για τη διαγραφή μου από το μητρώο φοιτητών του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικών της Σχολής Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Από σήμερα έπαψα να είμαι βάρος ως αριθμός στα φοιτητικά μητρώα… Γιατί ποτέ δεν κόστισα σ’ αυτό το Κράτος, ως εγγεγραμμένη φοιτήτρια, ούτε μία δραχμή ούτε ένα λεπτό του ευρώ…

Δεν χρωστάω τίποτα στο Ελληνικό Κράτος…

Μου χρωστάει μια άλλη ζωή για δεκαετίες, που ήμουν γι’ αυτό αόρατη…

Για τα παιδικά κι εφηβικά μου χρόνια που μεγάλωνα με μια βαριά άρρωστη μάνα, χωρίς πατέρα, δουλεύοντας από τα 14 μου χρόνια για να επιβιώσουμε σ’ αυτό το Κράτος που αγνοούσε την ύπαρξή μας…

Για τα ξενύχτια που έπλενα πιάτα, τα χιλιόμετρα που περπατώντας μάτωναν τα πόδια μου μοιράζοντας φυλλάδια, τα εγκαύματα στα παιδικά μου χέρια από απορρυπαντικά με βαριά χημικά στα συνεργεία καθαρισμού όπου δούλευα ανήλικη κι ανασφάλιστη και τις φορές που λιποθυμούσα από αναθυμιάσεις…

Για εκείνη τη φορά που δούλεψα πωλήτρια και το αφεντικό είδε σ’ ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι το θύμα για να δοκιμάσει να ικανοποιήσει τις διαστροφές του, κι αφού γλίτωσα, η αστυνομία αυτού του Κράτους τον προστάτευσε με κάθε τρόπο…

Και όλα αυτά πηγαίνοντας παράλληλα σχολείο...

Για το διάβασμα μέσα σε λεωφορεία και τρένα, πηγαίνοντας και γυρίζοντας από τη δουλειά.

Για το κερί που έφεγγε για να διαβάσω όταν μας έκοβε η κρατική ΔΕΗ το ρεύμα, γιατί η κρατική σύνταξη χηρείας της μάνας μου, ώσπου εγώ να μπορέσω να μεγαλώσω λίγο για να δουλέψω, έφτανε ίσα ίσα για να μπορεί να ταΐζει το παιδί της, εμένα, κι έμενε πολλές φορές εκείνη νηστική…

Κι όταν πέρασα εκείνη τη χρονιά που τέλειωσα το Λύκειο στη σχολή, έκλαψα πρώτη φορά στη ζωή μου από χαρά…

Στην πρώτη αίτηση μεταγραφής που απορρίφθηκε έκλαψα από στεναχώρια, στη δεύτερη που απορρίφθηκε από θυμό, στην τρίτη που απορρίφθηκε από οργή…

Γιατί για το Κράτος τότε σημασία δεν είχαν τα κριτήρια που τα είχα όλα: χωρίς πατέρα, με μάνα βαριά άρρωστη και εισόδημα πείνας…

Για το Κράτος τότε είχαν σημασία τα ραβασάκια των βουλευτών κι εγώ δεν είχα τέτοιο…

Έθαψα τη στεναχώρια, τον θυμό και την οργή μαζί με τ’ όνειρό μου και συνέχισα τη ζωή μου, έχοντάς το για πάντα παράπονο και δίκαιο απωθημένο, το μόνο μου απωθημένο…

Γιατί ό,τι άλλο ονειρεύτηκα και δεν εξαρτιόταν, ευτυχώς, από το Κράτος αν θα το βρω αλλά από εμένα, το βρήκα…

Σήμερα βρήκα και την επιστολή της διαγραφής μου ως φοιτήτρια… Μα πώς μπορεί κάποιος να σε βγάλει από κάπου που, χτίζοντας την πόρτα, δεν σ’ άφησε ποτέ να μπεις…

Σήμερα το Κράτος έκανε τη μοναδική του δαπάνη για εμένα ως φοιτήτρια… το κόστος του χαρτιού και του courier για να μου ανακοινώσει ότι παίρνει πίσω ό,τι ποτέ δεν μου έδωσε…

Δεν με όρισε ποτέ μια σφραγίδα, ούτε θα με σβήσει ένα έγγραφο. Ό,τι δεν μου έδωσε το Κράτος, το έχτισα με ιδρώτα, πόνο και πείσμα.

Δεν ήμουν ποτέ σε μητρώα με Χασάπηδες και Φραπέδες.

 Κι αν κάποτε ένα όνειρό μου περίμενε να ανοίξει μια πόρτα που δεν άνοιξε ποτέ στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, σήμερα ξέρω πως έμαθα να στέκομαι όρθια, γκρεμίζοντας εμπόδια και χτίζοντας τη ζωή μου με αξιοπρέπεια και περηφάνια.

Γιατί εγώ δεν ήμουν ποτέ αριθμός. Ήμουν και είμαι μια ζωή που δεν λύγισε.

Και είμαι πολύ μα πάρα πολύ περήφανη για όσα κατάφερα να ξεπεράσω κόντρα σε ότι μου προδιέγραφαν οι "συνθήκες".

Δεν ζητώ πια δικαίωση. Είμαι η δικαίωση. Για κάθε παιδί που μεγάλωσε αόρατο, για κάθε όνειρο που πάλεψε μόνο του να αναπνεύσει..."